ชีวิตนี้....คุณเคยมั้ย
อยากให้คนอื่นเห็นความสำคัญ
อยากเป็นที่ 1 ของใครๆ
อยากให้เค้าสนใจ รักเรา และเอาใจใส่เรา
หรือแค่นึกถึงเราเป็นคนแรกเมื่อเค้ามี...
ความสุข
หรือ
ความทุกข์
ใช่ ... เราอยากให้เป็นอย่างนั้นแหละ
อยากให้คนที่เราเห็นเค้าเป็นที่ 1
เห็นเราเป็นที่ 1 บ้าง...
แต่
ไม่เคยเลยซักครั้ง
เวลาเราอยากคุยเล่น
เราโทรหา...
เวลาเราทำการบ้านไม่ได้
เราโทรหา...
เวลาเรามีเรื่องสนุกที่รู้มาก่อนใคร
เราโทรหา...
เวลาเราคิดถึงเค้า
เราโทรหา...
...
เสมอ
...
...แต่...
เวลาเค้าอยากคุยเล่น
โทรหา...คนอื่น
เวลาเค้าทำการบ้านไม่ได้
โทรหา...คนอื่น
เวลาเค้ามีเรื่องสนุกที่รู้มาก่อนใคร
โทรหา...คนอื่น
เวลาที่เค้าคิดถึงเรา
...ไม่เคยมี...
เค้าจะคิดถึงเราก็ต่อเมื่อ
ไม่มีใครอีกแล้ว...
......
เค้าจะคิดถึงเราก็ต่อเมื่อ
เหลือเราเป็นตัวเลือกสุดท้าย
.......
เค้าจะคิดถึงเรา เพราะ
เรื่องไร้สาระ
......
เค้าเห็นเราเป็นเพียงตัวไร้สาระตัวหนึ่งที่ไม่มีค่าพอให้เค้า
สอนการบ้าน
คุยเล่นสนุกๆ
บอกเรื่องที่รู้ก่อนใคร
หรืออะไรทั้งนั้น
อย่างเพื่อนเรา เพื่อน ก.
เวลามันทำการบ้านไม่ได้
มันโทรถามเพื่อน ข.
เพื่อน ข.
มันอยากคุยเล่น มันโทรหาเพื่อน ค.
เพื่อน ค.
มันมีเรื่องสนุกๆ มันบอก เพื่อน ง.
แต่มีเพื่อนอีกคนหนึ่ง
นั่งอยู่ตรงนี้
ตรงที่ที่ไม่มีคนนึกถึง
ซักวันคงถูกลืม ทำไมเหรอ?
เราทำตัวไม่น่าคบ
หรือ
อะไร?
เราไม่เคยเร่งใครไร้สาระ
เราไม่เคยตะโกนด่าพวกแกว่า เตี้ย อ้วน
เราไม่เคยโกรธพวกแกเพราะความหวังดีของแกเลย
แต่พวกแกแหละที่ทำเราทั้งหมดนั่น
ทำไม?
